تاریخچه اکسترنال فیکساتور

اکسترنال فیکساتور های خارجی |اذین طب سلامت|الیزاروف|مخترع
تاریخچه الیزاروف
نمایش همه
اکسترنال فیکساتور های خارجی حلقوی|اذین طب سلامت رازی

اذین طب سلامت رازی|مخترع اکسترنال فیکساتور های خارجی استخوان |الیزاروف|اوگانسیان

تاریخچه اکسترنال فیکساتور

تقریبا  ۲۴۰۰ سال پیش، ارسطو یک شکل از فیکساتورهای خارجی را برای بستن استخوان درشت نی شکسته  را شرح داده است.این وسیله از جفت شدگی حلقه های دور دست نزدیک، چرمی مصری که به وسیله چهار میله از درخت زغال اخته متصل می‌کردند، تشکیل شده است.

 

 

   در سال ۱۸۴۰جان فرانکویس مالگینJean-Francois Malgaigne  میخی را که وارد استخوان تیبیا کرده و توسط تسمه ای استخوان شکسته را تثبیت کرده بود را شرح داد. در سال ۱۸۴۳ او از یک ویله چنگال مانند که به صورت زیر جلدی برای نگهداری از کشکک شکستـه استفـاده کـرد. ‌ کلایتون پارکهیل  Clayton Parkhill از دنور کلورادو و آلوین لامـبــوت Albine Lambotte از آنــت ورپ بـلــژیــک بــه طــور جــداگــانـه ای ایـده مـدرن فیکساتورهای خارجی یک طرفه را به ترتیب در ۱۸۹۴ و۱۹۰۲ اختراع کردند.لامبوت اولین شخصی بود که از سوزن های نخ دار استفاده کرد؛ اگرچه دستگاه او در ابتدا گشودگی ناحیه شکستگی و سپس جاگذاری میخ و قراردهی فیکساتور را ضروری می‌کرد.

 

 

  در سال ۱۹۳۸ رایول هافمن (Raoul Hoffman) از ژنو سوییس تکامل زیادی را که اساسی برای بالینی کردن فیکساتورها بود  درک کرد. او روشی را بر اساس کم کردن ناحیه شکستگی با هدایت جاگذاری میخ به طور زیر جلدی را تکامل بخشید. روش هافمن به عنوان کاربرد کم تهاجمی در جراحی ارتوپدی مثال زده می شود.

 

 

   دردهه ۱۹۵۰ گاوریل الیزاروف (Gavril Ilizarov) از کورگان  (kurgan) اتحادیه جماهیر شوروی روش جدیدی را برای درمان شکستگی ها، بدشکلی ها و سایر نقصان های استخوانی اختراع و تکامل بخشید. یک چارچوب فلزی که عضو را دربرگرفته و به استخوان زمینه ای توسط میخ های ضربدری که از بین عضو و استخوان رد شده اند متصل است .هر یک از حلقه های خارجی به هر یک از میله های دارای تسمه و لولاهایی که به آن موقعیت توان حرکت به قطعات استخوانی بدون گشودگی جایگاه شکستگی را می دهد ،متصل هستند. این تکه ها می توانند در موقعیت خود تا زمانی که درمان کامل صورت گیرد،مستحکم شود.